BAROK (bogactwo, przepych). Pascal – Myśli: Człowiek jest nicością wobec nieskończoności. Daniel Naborowski – Krótkość 
Żywota: ludzkie życie jest krótkie i ulotne, poeta wyolbrzymia i przesadza (hiperbola), tekst jest pesymistyczny. Bermini –
 Ekstaza sw. Teresy: tematyka religijna, przywołanie postaci świętej, ludzkie ciało zasłonięte, dynamika postaci, uczucia – co
 odzwierciedla cechy człowieka baroku: nawrót religii, liczy się wnętrze człowieka itp. Kontrreformacja – kościół katolicki chce
 odzyskać wpływy, siłą zmuszali do wiary. Sarmatyzm - przekonanie, że szlachta polska pochodzi od Sarmatów – starożytnego 
ludu. Po Sarmatach szlachta miała odziedziczyć umiłowanie wolności, gościnność, dobroduszność, męstwo oraz odwagę. Sęp
 Szarzyński – Sonet I: autor zwraca uwagę na mijający czas (pędzące po niebie obłoki) i bliskość śmierci, zaleca odrzucenie
 dóbr materialnych, jednocześnie pielęgnowanie wiary w Boga. Odradza się motyw Vanitas (Marności marności, wszystko
 marność). Sonet IV: w utwórze jest mowa o tym, że zło czai się na każdym kroku i czeka by nas przekonać do złą. Taką okazją
 jest grzech zazdrości który czuje niedoskonałe ciało, do idealnej duszy. Sonet V: Człowiek nie potrafi żyć bez miłości, lecz żeby
być w pełni szczęśliwy miłość tą trzeba kierować do boga, nie do dóbr materialnych. Marynizm (Jean Baptist Marino): stwierdził 
on, że w poezji najważniejsza jest forma, oraz, by utwór był ciekawy, trzeba mieć pomysł. Marynizm = Konceptyzm –
 skomplikowana forma, ma zaskakiwać odbiorce. J.A.Morsztyn – Do trupa, poeta zestawia sytuacje nieboszczyka i nieszczęśliwie 
zakochanego, wnioskuje, że człowiek wolałby umżeć niż być nieszczęśliwie zakochanym, bo nieboszczyk nic nie czuje. Cechy
 stylu barokowego: kwiecisty język(długie zdania), szyk przestawny(inwersja), bogactwo środków stylistycznych, 
makaronizowanie (wstawienie wyrazu, zdania z innego języka), zanik samogłosek ścieśnionych(e’), samogłoski jasne (a,e,i,o,u).
 W XVII wieki w naszym języku pojawia się akcent paroksynotniczny (przed ostatnia sylaba), w zapożyczeniach kończących 
sięna „ujka” „ika” – preparoksytoniczny (druga sylaba), a oksytoniczny ( na ostatnią sylabe). Jan Chryzostom Pasek – jeden 
z najwybitniejszych autorów pamiętników barokowych. Pamiętniki opisują okres 1656-1688, pierwsza część dotyczy doświadczeń,
 przeżyć bohatera jako żołnierza, w drugiej Pasek pokazany jest jako gospodarz i obywatel ziemski.