Ger günahım Küh-i kaf olsa ne gamdır ya Celil, Rahmetin Bahrine nisbet innehu şey’un kalil

"Cânân dileyen dağdağa-yı câna düşer mi, 
Cân isteyen endişe-i cânâna düşer mi;
Girdik reh-i sevdaya cünûnuz...
Bize namus lâzım değil,
Ey dil ki bu iş şâne düşer mi!.."

kamu bimarına canan eder deva-yı dert ihsan
niçin kılmaz bana derman beni bimar sanmaz mı?

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı 
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı 

Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan 
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı 

Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım 
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı 

Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su 
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı 

Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen 
Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı 

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil 
Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı 

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır 
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

Bu suçlarla beni tartarsa Rahman.. Kırılır arşa-i mahşerde mîzan..!