Blaffende handen

Blaffende handen dokke rot pokke in de mik pakken.
Want anders drekken de plekken waar pakken klinkklare zinnen zijn.
Zo zuinig belezen ellende maar prezen, onder meren bezweren de ruimte te keren.
Waar gaat geblaat, waar raad je nooit zonder dat de zooi  betrokken geklonken heeft.
Breiende blaten bruiken lange takken om fraaie vrouwen te knutselen.
Kringen zonder kijken lijken rake vlakken onderbroken door denderende daken.
De krenten in de vader van het soort dat scoort wanneer dat hoort.
Vanwege het geprezen leed dat toevoer van frezen en hamers zo het riool in gaat.
Daarom zullen de spullen elkaar niet dwars zitten, maar voor altijd beleven zoals het heden.